Het gaat lekker!

Hi folks, how ya all doin? Ik kan niet anders zeggen dan dat het lekker gaat! En dan heb ik het nog niet eens over het vliegen, want daar is natuurlijk altijd genoeg te verbeteren! Nee, ik heb het over de planning. Jelle en ik hebben nu op de 5 dagen dat we hebben kunnen vliegen, gevlogen en morgen staan we alweer ingepland voor onze D-06. Vandaag hadden we wel heel veel geluk, want het vliegtuig waar we op ingepland stonden ging kapot in de ochtend. Maar op het laatste moment zijn we overgeplaatst naar een andere kist. In dit tempo komt die solo wel heel erg snel dichterbij! Die staat overigens gepland voor vlucht 12. Dan moet je wel het eerste examen succesvol afleggen (lees: D-11). Hieronder overigens een overzicht van de vluchten die ik hier vlieg in Mesa.

Eerst 44 vluchten VFR op de Piper Archer, waarbij je eigenlijk voor het grootste gedeelte naar buiten moet kijken en je instrumenten alleen gebruikt ter referentie. Hierna hebben we een paar lessen op de FNPT 1, een veredelde flight simulator zodat je wat kan wennen aan de Piper Arrow. Want dit vliegtuig is weer je vriend op het laatste traject in de USA, het IFR en CPL gedeelte. IFR (instrument flight rules) is vliegen met behulp van je…..wat een verrassing: je instrumenten. Hier moet je dus ook zonder enig zicht of ’s nachts kunnen vliegen. De laatste 6 beurtjes staan in het teken van het Europese CPL examen (commercial pilot license). Als het dan allemaal goed gaat, vertrek je weer met een CPL brevet (die we overigens niet meteen krijgen), een wing op je colbert en een voldaan gevoel richting Nederland.
In vergelijking met mijn klasgenoten gaan Jelle en ik dus wel lekker snel. Nou komt dat niet omdat we beter vliegen, maar het is gewoon puur geluk. Onze instructeur heeft enkel Jelle, albert, sven en ik als student, dus vliegen we alle vier bijna elke dag. Ook hebben we geluk gehad met kapotte vliegtuigen of bijv. het weer.
Vandaag heb ik dus alweer D-05 gevlogen. Gisteren was m’n D-04 en vorige week vrijdag D-03. In deze vluchten hebben we vooral wat airwork gedaan in de practice area’s. Je moet hier denken aan allerlei soorten stalls (je vliegt zo langzaam dat je vleugels geen lift meer krijgen en dus niet meer kan blijven vliegen), steep turns (steile bochten van ca. 45 graden) en ground reference manoeuvers (je neemt een punt op de grond waar je bijv. omheen moet draaien waar je rekening moet houden met de wind).
Ook zijn we naar andere vliegvelden dan Falcon Field gegaan. Zo gingen Jelle en ik bij onze D-03 naar Chandler, een wat rustiger vliegveld in het zuiden en hebben daar wat touch and go’s gedaan (je landt, doet je flaps weer omhoog en geeft full power voor de take-off). Gisteren en vandaag zijn we naar Phoenix-Mesa Gateway gevlogen. Dit is een redelijk groot veld met drie parallel runways, waar ook internationale vluchten landen. Als je op deze banen landt, voel je je wel erg klein in je Piper Archertje. Hier hebben we veel touch and go’s gedaan en vandaag voor het eerst een forward slip to land. Dit houdt in dat je je vliegtuig helemaal dwars zet door volledig right rudder en left aileron te geven. Hierdoor ontstaat zoveel weerstand dat je ontzettend snel hoogte verliest. Dit is dan ook een manoevre die je gebruikt wanneer je nog veel te hoog voor de baan zit. Hieronder nog wat foto's van Gateway Airport.

Deze slip ging bij mij vandaag best lekker, maar m’n landing die daarop volgde was een beetje hard, waar ik behoorlijk van baalde. Na een circuitje zat ik heerlijk op de glideslope voor de baan, dus ik wist dat dit een lekkere landing ging worden. Helaas riep mijn instructeur vlak voordat m’n wielen de grond raakte: “GO AROUND, GO AROUND”. Dit is een procedure waar je dan meteen volgas geeft en weer doorstart. Het schijnt dat instructeurs deze call juist vaak maken, wanneer je lekker voor de baan zit. Erg vervelendL. Op Gateway hebben we even gechilld in de flight crew lounge en hebben Jelle en ik gewisseld.
Ik kwam vandaag pas om 1745 binnen, zodat het al bijna donker was. Wel een hele mooie nieuwe ervaring, nadat we eigenlijk alleen in de ochtend hadden gevlogen.
Overigens doen we hier ook nog wel andere dingen dan vliegen, voorbereiden en studeren. Zo gaven de ladies die hier zitten (welgeteld 4 dames op 80 man) zaterdagavond een huisfeestje. Maar wanneer we binnenkwamen, wisten we niet wat we zagen. Alleen maar mannen met ontbloot bovenlijf en pils in de hand (een zogenaamd blotebastenbal, een traditie in Eelde). Iedereen was na al snel katjelam en het is dan ook een mooie avond geworden. Hieronder nog wat foto’s! Vraag: Wat is Silas (linker op rechterfoto) hier aan het eten?:P