SOLOFILM!!! en cancels:(

EDIT: Solofilm is nu rechts aan te klikken op mijn blog! --->

Hallo allemaal,

Na mijn solo en een lekker weekendje maandag mijn D13 gevlogen. Jappa, blueone code is btw KHEM (helaas niet KONE). Dinsdag zou ik nu meteen mijn eerste echt solovlucht gaan maken. Hier zou ik ipv enkel in de traffic pattern blijven, richting een practice area gaan en wat airwork oefenen om vervolgens terug te keren voor wat touch and go's. Ik vloog om 6 uur sochtends waardoor het weer helemaal perfect was. Bij het uitvoeren van mijn checklists kwam ik er echter achter dat mijn airspeed indicator na het starten van de motor ineens was opgelopen tot 60kts!(110 km/h) en mijn altimeter stond op 1800 voet (terwijl hij eigenlijk ca. 1394 voet aan zou moeten geven, dat is namelijk de elevatie hier). Omdat ik natuurlijk geen zin had om me meteen mijn eerste solo door de neus te laten boren, ging ik eerst mijn run-up doen met de stille hoop dat de instrumenten weer normale waarden zouden gaan aanwijzen. Helaas gebeurde dit niet en ik moest wel terugkeren naar de parking. Ik wist dat het iets met mijn pitotsysteem moest zijn, aangezien die de instrumenten van informatie voorzien. Na het uitzetten van de motor maar even de pitotbuis bekeken, maar niks geks gevonden. Vervolgens het vliegtuig gesquawked (in onderhoud laten plaatsen) en na een paar uur bleek het daar dat er een 'bug' in m'n pitotbuis was gekropen. Gelukkig ben ik dus teruggegaan want als ik in take-off was gegaan, was ik er achter gekomen dat m'n belangrijkste instrumenten niet zouden werken. Helaas dus gecanceld. Vandaag zou ik echter weer mijn S-14 vliegen, wederom om 6 uur. Dit keer tegelijk met Jelle, dus zouden we tegelijk opgelijnd staan om te vertrekken. Maar vanwege het passeren van een koufront met de daarbij behorende winden en thunderstorms wederom moeten cancellen. Door al deze cancels wel maximaal tijd gehad om mijn solofilm te maken en na een heleboel uur inspanning is deze nu afgerond. Ik zal 'm snel uploaden op mn blog maar voor nu is de LINK: www.vimeo.com/6836549 Veel plezier met kijken en laat eens een leuke reactie achter! Vind ik altijd leuk om te lezen.

p.s. @loek: M'n climb performances waren inderdaad niet normaal veel beter in mn eentje. Waar ik normaal rond het begin van downwind op 1000 voet boven het veld zat, bereikte ik dit nu al halverwege crosswind leg.

De Groetjes!

SOLO!:D

Even een kort bericht! Vandaag op 25 september 2009 heb ik voor het eerst een vliegtuig zelf rond mogen vliegen. Foto's volgen snel en ik ga dit weekend uiteraard beginnen aan m'n solofilm.

Groetjes

D-11 PASS!!!!

IK HEB HET GEHAALD! Hele chille vent die normaal op de CRJ 700 vliegt bij southwest airlines. Hij was heel relaxt, terwijl ik zelf echt het gevoel had dat ik slecht vloog! Ik maakte na m'n melding bij dispatch dat m'n vlucht was begonnen, een hele grote fout! Ik taxiede meteen weg, zonder ook maar falcon ground gesproken te hebben! Iets wat ik normaal nooit zou doen. Ik trapte na vijf meter wel meteen op de rem en zei tegen m'n instructeur: "I'm sorry sir, forgot to call ground". Hij: "No problem son, you're still on the non-movement area, so maybe it was better to call them before you move, but there is no such case as an incursion". Dus ik gewoon ground oproepen, verder geen probleem. Ik begon met wat touch and go's op runway 4L op falcon, waarna ik via een 270 degree turn moest maken en via een midfield crossing naar gateway moest navigeren om daar nog meer touch and go's, glide-in's, Practise forced landings en flapless landings moest laten zien. Familie Bastiaans, jullie hadden inderdaad het goede vliegtuig: Archer 4140W:D Na m'n vlucht, waarvan ik dacht dat het heel slecht was, zei hij: You got the skills, but don't overreact at short final (ik reageerde te fel op crosswind windvlagen vlak voor de baan). Maar ik had volgens hem genoeg geleerd en hij zei nog: You won't hurt yourself if you're flying solo. Dat betekende dat ik het gehaald had en dat ik dus morgen solo mag!!! Maar dan moet ik nog wel even op het rooster gezet worden en moet de wind iets afnemen. Als je namelijk solo vliegt, zijn je windlimieten wat strakker. Zo mag je slecht 10kt crosswind hebben, waar je samen met een instructeur nog met 17kt crosswind mag landen. Overigens heeft Richard (uit de eerdere groep van mijn klas) zijn D11 ook gehaald en Meike is nu nog bezig met haar D-24 check bij dezelfde Jonathan Larson. Jullie horen snel meer van me en hopelijk al snel die solofilm!

EDIT: Ik sta voor morgen ingeroosterd! Ik sta lekker vroeg om 06:15 (15:15 nederlandse tijd) dus weinig kans op turbulentie. Het moet gaan gebeuren op de N961WG, wat in ATC waarschijnlijk wordt afgekort tot Archer 1WhiskeyGolf. Ik zal eerst drie touch and go's met mn instructeur doen, gevolgd door drie full stop-taxi backs in m'n eentje!:D Dus wanneer iedereen om ongeveer kwart voor 4 nederlandse tijd afstemt op falcon tower (link rechterzijbalk op mn blog) kunnen jullie me horen tijdens mijn eerste solo!:D

Het is bijna zover!

Dames en heren, afgelopen dagen m'n D07, D08, D09 en D10 gevlogen, waarin ik bij elkaar 41 landingen heb gemaakt. Dit betekent dat ik morgen als eerste van de klas m'n schijtzure D11 check heb! Dit zal bestaan uit een oral exam gevolgd door een vlucht waarin ik moet laten zien dat ik alles helemaal alleen kan. Van de radiotelephony tot aan het uitvoeren van een noodlanding. Ik heb mr. Larson als instructeur, die geen instructeur is op school maar een echte airline pilot is! Ik ben benieuwd of het allemaal gaat lukken. Van de eerste groep hebben slecht 4 van de 15 mensen deze check in een keer gehaald! Dat gaat dus nog knap lastig worden. Maar als ik het haal, zou het betekenen dat ik vrijdag al solo mag! Dat gaat allemaal bizar snel, maar wel heel gaaf! Ik zou zeggen, wens me succes en denk aan me! Om 17:20 nederlandse tijd zou ik airborn moeten gaan, dus luister onder het koken/chillen/borrelen Falcon tower uit zou ik zeggen! Kusje

Cancellation!

Dag vrienden, vriendinnen, familie, kennissen en andere geïnteresseerden!

Vandaag is me iets overkomen wat tot nu toe nog een onbekend fenomeen voor mij was; een cancellation. Voor mij stond namelijk vandaag vluchtje 7 op het programma. Helaas was ik pas ingepland om 1700. En al vroeg in de ochtend werd duidelijk dat ook die tijd niet gehaald ging worden, omdat mijn vliegtuig een halfuur te laat terugkwam van een VFR D44 eindcheck.
Maarja, toch moet alles berekend en voorbereid worden. Dus toch ben je de hele dag met die vlucht bezig. Nog even snel naar het zwembad en tijdens het zwemmen nog wat checklists uit het hoofd proberen op te ratelen. Om kwart voor 4 naar het vliegveld waar duidelijk werd dat m’n nieuwe vertrektijd op 1724 stond. Mijn vlucht zou 1:20 duren en omdat om exact 1830 de zon onder de horizon zou zakken, zou dat erg krap gaan worden. Het is namelijk volgens KLS regels verboden om je VFR vlucht te beginnen als je weet dat je na sunset gaat terugkomen. Het vliegveld is dan nog wel een tijdje open, maar enkel voor IFR vluchten en VFR vluchten die onbedoeld vertraging hebben opgelopen.

M’n instructeur kwam om 1705 terug van de vorige vlucht, dus er was nog hoop. Snel de weatherbriefing en m’n berekeningen er doorheen geknald en half sprintend naar het vliegtuig om de preflight inspection snel te voltooien. Ondertussen kwam ook Jelle aan die niet ingepland was vandaag, maar wel zou gaan backseaten. Samen de snelste preflight ooit gedaan, maar ook de tanks waren compleet leeg. Snel Tango1 gebeld, die hier voor de brandstof zorgen. Intussen werd het later en later (ondertussen maar wat foto’s geschoten) en toen de tanks eindelijk vol zaten en m’n instructeur aan kwam gelopen was het al 1730.
Dus heb ik zelf de beslissing moeten nemen om te cancellen (wellicht dat m’n instructeur even mijn captaincy wilde testen en daarom de beslissing aan mij overliet). Dus weer terug naar Dispatch en alle formulieren ingevuld voor een cancel.

Ik stond inmiddels ook al voor morgen op het rooster voor mijn D08. Dat gaat nu dus D07 worden. Wel handig, want dan lopen Jelle en ik ook weer gewoon gelijk. Dit is eigenlijk pas het eerste hobbeltje dat we hebben gehad,want sommige klasgenoten hebben al 3 of 4 keer moeten cancellen. Laten we hopen dat het nu weer even allemaal perfect gaat lopen!

Kusjes!!!

Het gaat lekker!

Hi folks, how ya all doin? Ik kan niet anders zeggen dan dat het lekker gaat! En dan heb ik het nog niet eens over het vliegen, want daar is natuurlijk altijd genoeg te verbeteren! Nee, ik heb het over de planning. Jelle en ik hebben nu op de 5 dagen dat we hebben kunnen vliegen, gevlogen en morgen staan we alweer ingepland voor onze D-06. Vandaag hadden we wel heel veel geluk, want het vliegtuig waar we op ingepland stonden ging kapot in de ochtend. Maar op het laatste moment zijn we overgeplaatst naar een andere kist. In dit tempo komt die solo wel heel erg snel dichterbij! Die staat overigens gepland voor vlucht 12. Dan moet je wel het eerste examen succesvol afleggen (lees: D-11). Hieronder overigens een overzicht van de vluchten die ik hier vlieg in Mesa.

Eerst 44 vluchten VFR op de Piper Archer, waarbij je eigenlijk voor het grootste gedeelte naar buiten moet kijken en je instrumenten alleen gebruikt ter referentie. Hierna hebben we een paar lessen op de FNPT 1, een veredelde flight simulator zodat je wat kan wennen aan de Piper Arrow. Want dit vliegtuig is weer je vriend op het laatste traject in de USA, het IFR en CPL gedeelte. IFR (instrument flight rules) is vliegen met behulp van je…..wat een verrassing: je instrumenten. Hier moet je dus ook zonder enig zicht of ’s nachts kunnen vliegen. De laatste 6 beurtjes staan in het teken van het Europese CPL examen (commercial pilot license). Als het dan allemaal goed gaat, vertrek je weer met een CPL brevet (die we overigens niet meteen krijgen), een wing op je colbert en een voldaan gevoel richting Nederland.
In vergelijking met mijn klasgenoten gaan Jelle en ik dus wel lekker snel. Nou komt dat niet omdat we beter vliegen, maar het is gewoon puur geluk. Onze instructeur heeft enkel Jelle, albert, sven en ik als student, dus vliegen we alle vier bijna elke dag. Ook hebben we geluk gehad met kapotte vliegtuigen of bijv. het weer.
Vandaag heb ik dus alweer D-05 gevlogen. Gisteren was m’n D-04 en vorige week vrijdag D-03. In deze vluchten hebben we vooral wat airwork gedaan in de practice area’s. Je moet hier denken aan allerlei soorten stalls (je vliegt zo langzaam dat je vleugels geen lift meer krijgen en dus niet meer kan blijven vliegen), steep turns (steile bochten van ca. 45 graden) en ground reference manoeuvers (je neemt een punt op de grond waar je bijv. omheen moet draaien waar je rekening moet houden met de wind).
Ook zijn we naar andere vliegvelden dan Falcon Field gegaan. Zo gingen Jelle en ik bij onze D-03 naar Chandler, een wat rustiger vliegveld in het zuiden en hebben daar wat touch and go’s gedaan (je landt, doet je flaps weer omhoog en geeft full power voor de take-off). Gisteren en vandaag zijn we naar Phoenix-Mesa Gateway gevlogen. Dit is een redelijk groot veld met drie parallel runways, waar ook internationale vluchten landen. Als je op deze banen landt, voel je je wel erg klein in je Piper Archertje. Hier hebben we veel touch and go’s gedaan en vandaag voor het eerst een forward slip to land. Dit houdt in dat je je vliegtuig helemaal dwars zet door volledig right rudder en left aileron te geven. Hierdoor ontstaat zoveel weerstand dat je ontzettend snel hoogte verliest. Dit is dan ook een manoevre die je gebruikt wanneer je nog veel te hoog voor de baan zit. Hieronder nog wat foto's van Gateway Airport.

Deze slip ging bij mij vandaag best lekker, maar m’n landing die daarop volgde was een beetje hard, waar ik behoorlijk van baalde. Na een circuitje zat ik heerlijk op de glideslope voor de baan, dus ik wist dat dit een lekkere landing ging worden. Helaas riep mijn instructeur vlak voordat m’n wielen de grond raakte: “GO AROUND, GO AROUND”. Dit is een procedure waar je dan meteen volgas geeft en weer doorstart. Het schijnt dat instructeurs deze call juist vaak maken, wanneer je lekker voor de baan zit. Erg vervelendL. Op Gateway hebben we even gechilld in de flight crew lounge en hebben Jelle en ik gewisseld.
Ik kwam vandaag pas om 1745 binnen, zodat het al bijna donker was. Wel een hele mooie nieuwe ervaring, nadat we eigenlijk alleen in de ochtend hadden gevlogen.
Overigens doen we hier ook nog wel andere dingen dan vliegen, voorbereiden en studeren. Zo gaven de ladies die hier zitten (welgeteld 4 dames op 80 man) zaterdagavond een huisfeestje. Maar wanneer we binnenkwamen, wisten we niet wat we zagen. Alleen maar mannen met ontbloot bovenlijf en pils in de hand (een zogenaamd blotebastenbal, een traditie in Eelde). Iedereen was na al snel katjelam en het is dan ook een mooie avond geworden. Hieronder nog wat foto’s! Vraag: Wat is Silas (linker op rechterfoto) hier aan het eten?:P

Eerste vlucht: D-01 en D-02

Gisteren is het dan gebeurd! Ik heb mijn eerste vlucht mogen maken in de PA28-181 Piper Archer! Nog allemaal niet heel veel interessants gedaan, enkel wat introductie en wat airwork (bochten, klimmen, dalen, gasstanden onder de knie krijgen).

Jelle vloog om 08:30 en ik om 10:00, dus we stonden al om kwart voor 5 naast ons bed om ons goed voor te kunnen bereiden. Want een goede voorbereiding kost aardig wat tijd, zeker als je nog niet gewend bent aan alle zaken die geregeld moeten worden voor het uitvoeren van een goede vlucht. Zo moet je een weatherbriefing maken, waarin je aan de instructeur uitlegt wat er allemaal in de atmosfeer gebeurd en of dat enige gevaren of beperkingen op zou kunnen leveren voor ons. Ook moet je een mass&balance opstellen, waarin je alle gewichten die je meeneemt aan boord van het vliegtuig moet berekenen en bepalen welke momenten er ontstaan door deze verschillende massa's (denk aan bijv. flight bags, brandstof, emergency equipent, maar natuurlijk ook de gewichten van de instructeur, je crewmate en jezelf. Dit kost allemaal redelijk veel tijd, maar omdat we zo vroeg op waren gestaan hebben we het makkelijk gered.

Vandaag een uurtje later naast ons bed voor meteen de tweede vlucht. In vergelijking met klasgenoten gaan we best hard, want morgen staan we alweer ingeroosterd voor onze D-03. Die D staat overigens voor dual, solovluchten worden aangegeven met een S.

De tweede vlucht was al flink een stuk lastiger dan de eerste. Zo moesten we meteen een crewbriefing geven (hoe gaan we vertrekken, welke route, hoe hoog, welke frequenties gebruiken we, enz.) en eiste onze instructeur dat we al een hoop checklists uit ons hoofd kende. Zo opdreunen terwijl je op de bank zit gaat nog wel, maar als je dan de 2nd part before take-off checklist moet opzeggen terwijl je de baan op taxiet, de luchtverkeersleiding in je oor tettert en de instructeur zegt dat je tempo moet maken, is het wel even andere koek). Overigens moesten we vandaag ook al met ATC (air traffic control) praten, wat hier in Amerika allemaal redelijk snel gaat. Ik heb overigens nog een link toegevoegd zodat je mee kan luisteren op mijn vliegveld. Ik vlieg morgen 0600 LT, dus dat is 1500 in NL. Als je dan luistert, zou je me kunnen horen over de radio. Mijn callsign is morgen waarschijnlijk N961WG (november niner six one whisky golf). Zometeen maar slapen, want ik ben helemaal kapot en over 8 uur moet ik alweer naast m'n bed staan.

Overigens heb ik hier even een flinke tegenvaller, want m'n laptop is kapot gegaan zodat ik nu die van Jelle moet gebruiken. Ik hoop dat ik snel een nieuwe vind of 'm kan laten repareren, want een laptop heb je hier echt voor alles nodig.

Morgen luisteren allemaal en ik laat snel weten hoe m'n derde vlucht gegaan is!

Kusjes, jorne

San Diego!

Hallo, dit bericht wilde ik gisteren al plaatsen, maar het internet deed het niet meer. Ymmie, van harte gefeliciteerd!!! Bij deze mijn berichtje:

First Roadtrip, Destination: San Diego

Hallo allemaal! Het is alweer even geleden dat ik wat van me heb laten horen, maar het is allemaal druk geweest en dan vlieg ik nog niet eens! Daarover sprekend, ik sta voor morgen ingeroosterd!!!! Alle briefings zijn eindelijk voorbij en Jelle (m’n crewmate) en ik staan in het overvolle schema om 08:30 (Jelle) en om 10:00 (ik) LT op de Piper Archer N4140W. We hebben er nu ongelofelijk veel zin in, maar het is nog maar even afwachten tot vanavond, want het zal niet voor de eerste keer zijn dat het rooster op de dag vantevoren nog helemaal wordt omgegooid. Net hebben we de checklists nog even doorgenomen in de mock-up (dit is een nagemaakte cockpit waarin je bekend kan raken met alle knopjes e.d.) en een briefing van klassenoudste van Driest gekregen over hoe we het vliegtuig moeten controleren op eventuele mankementen voor een vlucht.

Maar ik ga veel te hard want ik moet jullie eerst allemaal laten weten wat er sinds m’n vorige berichtje gebeurd is. Vorige week hebben we ons rot gezocht naar een auto en na verschillende mooie auto’s te hebben gezien en hun eigenaren te hebben gesproken, stonden we nog steeds met lege handen. Misschien dat onze onderhandelingstactieken ook niet zeer goed waren. We zagen bijv. een mooie Amerikaanse Mercury met een vraagprijs van 3800 dollar. Ik bellen en beweerde de eigenaar dat de auto niet meer dan “two grand” waard was, waarop hij meteen boos begon te schreeuwen en de telefoon opgooide. Volgende keer beter. Uiteindelijk hebben we nu een auto over gekocht van jongens uit 8-2, die een aantal weken geleden weer naar Nederland zijn vertrokken. Het is een Chrysler LHS uit 1999 met een 3.5 V6 motor, die 257 pk produceert. Een aardig snel bakkie! Foto’s zet ik zometeen op m’n blog. Even naar de Walmart gereden om de auto weer een beetje op te lappen. Dit is overigens een ‘gewone supermarkt’, waar je praktisch alles kan kopen en doen wat je je maar in kan denken. Naast voedsel hebben ze nog een oppervlakte van 3x de Makro waar men 1000 soorten tv’s, autobanden en ja…zelfs shotguns en andere wapens kan kopen!! Echt een bizar gezicht.

Na vrijdag alles te hebben geregeld met de auto, vertrokken we (m’n 3 roommates en 4 andere klasgenoten) zaterdag om 06:00 richting de westkust van Amerika en wel naar de prachtige stad San Diego. Onze klas- en studiegenoten hadden ons aangeraden in het eerste weekend meteen een mooie roadtrip te maken aangezien we het nu nog niet zo druk hebben met het vliegschema. In eerste instantie wilden we naar Las Vegas, maar toen we van iedereen hoorde dat het hele Vegas’ gevoel toch wat minder is ‘if you’re under 21’ , kozen we voor de mooie surfstad San Diego.

Na een geweldige reis door enkel woestijn, wildernis en leegte, kwamen we na zo’n 320 mijl en 6 uur aan in de stad. Eerst maar even een motelletje gezocht en daarna direct richting Ocean Beach gegaan. Prachtige golven, mooie vrouwen en een bountystrand! Wat wil je nog meer? Elmar ging gelijk een surfplank huren om de golfjes alvast even te verkennen. Tot zonsondergang zijn we op het strand gebleven en na een verfrissende douche downtown San Diego gaan ontdekken. Ongelofelijk gezellige stad en overal hangt een hele goede sfeer, maar helaas kan je geen enkele club in ‘if you’re under 21’L. Na een pizza te hebben gegeten nog wat klasgenoten tegengekomen die hadden gehoord dat er nog wel wat leuke 18+ clubs waren (hiermee bedoel ik overigens geen stripclubs of iets dergelijks, maar gewoon leuke discotheken die ook de wat jongere mensen mogen betreden zonder door de security te worden tegengehouden). Uiteindelijk niet echt een leuke tent gevonden en na nog even het immense vliegdekschip in de haven van de stad te hebben bekeken, teruggegaan naar ons motelletje.

De volgende dag eerst wat gaan shoppen in een immens shoppingcenter en een digitale camera gescoord plus wat leuke Abercrombie & Fitch shirtjes/polo’s. Daarna weer naar het heerlijke strand gegaan en wat uitgerust en gesurfd (wat knap lastig is!). Rond een uurtje of 7 weer richting Arizona gegaan en hier om half 2 aangekomen. Omdat we helemaal gek waren geworden van alle cola en sprite, nog even wat biertjes gedaan totdat het in een keer half 6 ’s ochtends was. Prima tijd om te skypen!:D Maandag waren we overigens vrij vanwege ‘Labour Day’, dus daarom konden we ons dit veroorloven.

Vandaag dus weer wat briefings gehad en morgen eindelijk vliegen! Onze instructeur heet overigens José Arreolla, een Mexicaan die wel relaxt schijnt te zijn. Ik laat jullie zo snel mogelijk weten hoe de eerste vlucht is verlopen.

Kusje, jorne

Welkom in the USA

Hallo iedereen! Hier is dan eindelijk m'n eerste berichtje vanuit het ongelofelijk hete Arizona. Het is elke dag zo'n 45 graden, alhoewel ik de temperatuur nog goed vind te weerstaan. De relatieve luchtvochtigheid is hier namelijk maar zo'n 8 procent! Dus goed uit te houden. Het heeft overigens zo lang geduurd dat m'n eerste berichtje hier staat, aangezien wij als enige nog geen internet hebben:( Ik, sven, jelle en jan-willem zijn namelijk de enige die in een tijdelijk appartement zitten. Dit betekent dat we hier over een paar weken weer uit gaan, maar wanneer weten we niet. Dat hangt weer af van hoe snel andere mensen weer richting nederland gaan.
We hebben wel al geprobeerd internet af te sluiten, maar het bleek dat er op ons adres nog een rekening openstond van 140 dollar, dus kunnen we geen internet krijgen.

In ieder geval, hier het verhaal tot nu toe: Maandagochtend vertrokken we vanaf schiphol, waar ik werd gebracht door de family, m'n lieve vriendinnetje en moeder en MJ;) Kirsten en marie-louise bleven nog wat langer totdat ik de douane doorging. Nog even wat laatste knuffels, traantjes en kusjes om het halfjaar door te komen.

Na een hele lange reis van zo'n 15 uur en 1 overstap later kwamen we aan in het ongelofelijk hete Arizona. Daar werden we opgewacht door zo'n 25 KLS'ers, wat natuurlijk heel leuk was. Korte trip richting Mesa en ons appartement ingetrokken. Snel douchen en omkleden, want we gingen meteen weer eropuit om ons eerste bunkerfood te halen in the States. Lekker met ongeveer alle studenten van de KLS gegeten in Chili's. Uiteraard veel te veel eten en iedereen van de nieuwe groep was ook al helemaal kapot van de lange reis (we waren inmiddels al zo'n 24 uur achter elkaar wakker). Op de weg naar huis trok er btw nog een enorme onweersbui over ons heen, iets wat slechts een paar keer per jaar gebeurd hier.

Midden in de nacht om 5 uur wakker geworden, waarna we om 9 uur op school werden verwacht. Onze eerste twee dagen hebben tot nu toe alleen uit allerlei verschillende briefings bestaan. Ik kan niet wachten om te gaan vliegen, nu we echt in dat sfeertje zitten.

Vandaag kregen we onze FAA medical 3rd class keuring. Als je dit zo leest, denk je misschien: "zozo, klinkt als een intensieve en belangrijke keuring". Wat er in feite gebeurd, is dit: Hello sun, take a seat. Bloeddruk opgemeten, 1 regel letters oplezen, 2 keer naar je adem luisteren en 1 keer op je buik drukken (alsof dat enige problemen aan het licht zal brengen). En dan: Ok, thank you captain, that 'll be all. En dan word je weer teruggestuurd naar het klaslokaal, waar acht superking XXL domino pizza's voor je klaar staan. Ohja, de beste dokter is ook nog diëtist. Een beetje dubbel allemaal!

Nu even nog op internet zoeken voor een vette bak en morgenochtend nog meer briefings. Volgende week woensdag waarschijnlijk onze eerste vlucht!

Kusjes, jorne