Het gaat wederom lekker!

Hallo allemaal!

Omdat er alweer van alle kanten geschreeuwd werd om een nieuw bericht, hier isie dan! Na m'n solo is er eigenlijk alweer een heleboel gebeurd. Laat ik beginnen met zeggen dat ik weer een nieuw albumpje foto's heb geupload. In de rechterzijbalk staat nog steeds een link naar foto's amerika. Dit is overigens niet zo op mijn hyves. Mensen die op hyves kijken raad ik aan naar http://www.jorneinamerika.blogspot.com/ te gaan.

Anyway, vorige week dinsdag om 0600 local time zou ik mijn eerste echte solo gaan vliegen: S-14. Hier zou ik van het vliegveld vertrekken en in de southeast practice area wat stalls, steep turns en PFL (practised forced landing, noodlanding) oefenen. Ik was er helemaal klaar voor, ik had m'n signoff bij een instructeur gehaald (iemand moet je toestemming geven en alles controleren voordat je in je eentje mag vertrekken), preflight gedaan en ik had de motor al opgestart. Maar jullie weten wat er toen gebeurd is, een spinnetje in de pitotbuis. Helaas moeten cancellen. De volgende dag weer gecanceld vanwege het weer, maar donderdag was het dan echt raak! Samen met Jelle en Michiel vloog ik m'n S14, voor de derde keer op rij om 6 uur 's ochtends. Heel fijn met vliegen en altijd zeer mooi, maar een keertje iets langer slapen is ook wel fijn. Hieronder wat foto's van de mooie lucht om 0600 voordat Jelle en ik wegtaxien.

De vlucht was echt geweldig, omdat ik lekker zelf mocht kiezen waar ik heen ging, wat ik deed, hoe hard ik ging, hoe hoog, HEERLIJK!:D

De volgende dag stond ik alweer ingepland voor mijn D-15 en deze vlucht had wel wat meer voorbereiding nodig dan de S-14. Ik ging namelijk vanaf Falcon Field naar het zuiden om een VFR transitie over Chandler airport (je vliegt door de airspace van het desbetreffende vliegveld), om vervolgens wat airwork te doen in het zuiden. Hierna kwam het echte werk. Ik zou nu een VFR transitie maken over een van de drukste vliegvelden van Amerika, namelijk Phoenix Sky Harbor. Je vliegt dan recht over het vliegveld, terwijl er onder je door allemaal grote kisten hun landing maken. Wel eerst approach oproepen voor een klaring, een heel verhaal, vervolgens overschakelen naar een andere approach om te worden gecontroleerd boven het veld en weer een klaring te krijgen richting Phoenix Deer Valley. Dit was namelijk het volgende veld wat ik zou aandoen en hier zou ik wat touch and go's oefenen. Het was echter zo bizar druk op Deer Valley plus het feit dat ik er nooit geweest was en het vliegveld in een soort kom van bergen ligt, dat ik uiteindelijk maar twee landingen heb gemaakt om vervolgens via een VFR transitie over Scottsdale naar Falcon terug te keren. Mijn instructeur vind dit altijd zo'n mooi rondje en omdat deze vlucht 2 uur zou duren, wilde hij graag weer eens zo vliegen. Overigens vlogen we tijdens de approach naar Deer Valley zo dicht langs een berg dat we twee hikers op precies dezelfde hoogte naar ons zagen zwaaien (zie foto).

Zaterdag vloog ik weer om 6 uur om mijn S16 én S17 te vliegen. Hierdoor kreeg ik 3,5 uur een kist mee om te doen waar ik maar zin in had. Het mooie was dat Jelle en Andrew ook voor een solovlucht waren gepland, Jelle dezelfde vluchten als ik en Andrew S30. Dus spraken we af om eerst in de northeast te oefenen en daarna via een transitie over Falcon Field naar Williams Gateway te vliegen. Voor dit vliegveld ben ik namelijk ge-endorsed. Dit betekent dat mijn instructeur heeft gezien dat ik me zelf helemaal kan redden en dus solo naar dit veld mag vliegen. Helaas kwam Jelle er tijdens zijn run-up achter dat een van de magneto's kapot was, dus hij kon niet mee. Maar Andrew en ik vlogen wel en gingen precies na elkaar in take-off. Na een uurtje in de northeast naast elkaar (!) de transitie over Falcon gemaakt en richting Gateway. Ik vloog eerst voor Andrew, maar zoals de man is gebruikte hij bijna zijn maximum snelheid om mij in te halen. Hierdoor kwamen we naast elkaar richting Gateway en kregen we allebei een straight-in. Andrew voor de 12L en ik voor de 12C. Supermooi om precies naast elkaar te landen.

Vervolgens even wat gegeten op Gateway om weer verder te gaan voor mijn S17. En na een dag weekend vandaag weer mijn S18 gevlogen. Heerlijk vluchtje en hiermee kom ik alweer op een kleine 6 uur aan solo-ervaring! Echt een geweldig gevoel. Maar dit verhaal wordt te lang dus ik ga het afronden.

Jullie horen snel weer van me en de groeten!